Embroidery is the new „black“/Το κέντημα είναι το *γκλάμορ* της επόμενης δεκαετίας

EN/GR „OXI!/NO!“. Loukia Richards, 2010. Embroidery of 18th and 19th century Greek traditional motifs on old Greek flag. Credit: Studio Kominis Athens.

„By 2030 3D printing will overtake conventional manufacturing in the fashion industry making exquisite embroidery and hand-crafted pieces the ultimate luxury“.

This is a statement by fashion’s „Bible“ Vogue (British, June 2016).

Professional survival in an industry becoming increasingly high-teched should be added to the advantages of studying textile techniques and „languages“. The intellectual pleasure of deciphering the „esperanto“ of  textile motifs, the aesthetic enrichment of discovering sophisticated form and color arrangements and the serenity deriving from the meditative repetition of needle-strokes are among other well known advantages.

According to various reports published in the same magazine in the first half 2016, mixing craft techniques is the new trend both in fashion and art nowadays. The reason of the crafts dominance is among other things the (human) need to live/appear/act more „cosy“ or tender

 

We have designed a series of textile workshops for foreign designers who would like to extend their techniques and concepts, as well as find inspiration and meaning  in the long textile tradition of Greece ad meet/learn from masters/mistresses in the field.

You may find more information here: http://www.leaveyourcrisis.com

Do not hesitate to e-mail us your questions and requests!


„Μέχρι το έτος 2030 η τρισδιάστατη εκτύπωση θα έχει εκτοπίσει τον παραδοσιακό τρόπο κατασκευής ρούχων κι αξεσουάρ στη βιομηχανία της μόδας και τα κομμάτια εκείνα που είναι φτιγμένα στο χέρι με παραδοσιακές τεχνικές θα αποτελούν πλέον το άκρον άωτον της πολυτέλειας.“

Αυτα γράφει η *Βίβλος της Μόδας* η βρετανική Vogue στο τεύχος του Ιουνίου.

Η επαγγελματική επιβίωση μέσω υψηλού επιπέδου crafs, θα προστεθεί στα πλεονεκτήματα που αυτά δίνουν σε όποιον/α τα κατέχει. Μερικά από αυτά είναι η πνευματική απόλαυση να *διαβάζει* κανείς την *εσπεράντο* των μοτίβων του υφάσματος, ο εμπλουτισμός της αισθητικής του όταν ανακαλύπτει κανείς *σοφιστικέ* κι ασυνήθιστους συνδυασμούς φόρμας και χρώματος, αλλά και η ηρεμία που χαρίζει η διαλογιστική επανάληψη της βελονιάς πάνω στον καμβά.

Σύμφωνα με άρθρα που δημοσιεύτηκαν στο ίδιο περιοδικό το πρώτο εξάμηνο του 2016, η ανάμιξη των τεχνικών crafs, είναι η νέα τάση τόσο στη μόδα όσο και στην τέχνη. Ο λόγος που τα crafs επανέρχονται δριμύτερα στην αγορά — και με νέα μορφή — είναι, μεταξύ άλλων, η ανάγκη να ζει/φαίνεται/δρα κανείς πιο *τρυφερά* και λιγότερο *δήθεν*. Ξεχάστε την γκλαμουριά τα επόμενα χρόνια, αν θέλετε να είστε *ιν* και πιάστε μία τσουγκράνα, καθώς η γιορτη της σοδειάς στην ταράτσα του κτιρίου σας (urban gardening) θα αντικαταστήσει το *κόκτεϊλ* πάρτυ!

 

Βέβαια στην Ελλάδα, όπου όλα γίνονται με καθυστέρηση 5 έως 10 χρόνων, τα παρωχημένα και η *χωριατο-γκλαμουριά* που βλέπουμε τόσο στις εφαρμοσμένες όσο και τις καλές τέχνες θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να διεκδικούν τον τίτλο της *ελληνικής πρωτοπορίας* (γέλια). Ποιός όμως καλος ντηζάινερ ή καλλιτέχνης χρειάζεται την ελληνική αγορά για να επιβιώσει, όταν — σύμφωνα με τις προβλέψεις του ίδιου περιοδικού — μέχρι το 2030 το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού θα απασχολείται μέσω τηλε-εργασίας, όπερ μεθερμηνευόμενον: παράγεις στο Α μέρος, πουλάς παντού.

Τεχνικές, γλώσσα των συμβόλων, σύγχρονη textile art, τεχνικές κεντηματος/ υφαντικής/mixed media, αλλά και τι κάνει κανείς με όλα αυτά επαγγελματικά σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό διεθνες περιβάλλον, πώς και πού; είναι η ύλη των εργαστηρίων μας το καλοκαίρι 2017. Υπάρχουν λίγες θέσεις κι ημερομηνίες διαθέσιμες για ατομικές συναντήσεις ή ομαδικά εργαστήρια.

Για πληροφορίες, επικοινωνήστε μαζί μας: loukiarichards@gmx.de

 

flagge01.jpg

 

 

Advertisements

Σταμάτησε το τσουνάμι, designer, ή κάτσε να σε πνίξει! Περί 3D printers

Φωτογραφία: Χοκουσάι/Λουδήτες // και τα δύο έργα του 19ου αιώνα.

Οταν σας αρέσει ένα κείμενο και θέλετε να το κρατήσετε, τί κάνετε;
Το κατεβάζετε, αν είναι διαθέσιμο, από το ίντερνετ ή σκανάρετε τη σελίδα από το βιβλίο ή το περιοδικό σπίτι σας στον σκάνερ και την τυπώνετε ή στην χειρότερη πηγαίνετε στο φωτοτυπικό του γραφείου σας ή της γειτονιάς σας, δίνετε λίγα σεντς και βγάζετε τις φωτοτυπίες που θέλετε. Απαγορεύεται μεν το να σκανάρετε όλόκληρο το βιβλίο, καθώς έχει (συνήθως) δικαιώματα, τη δουλειά σας όμως μπορείτε να την κανετε με τις λιγες σελίδες που χρειάζεστε.

Βιβλία εξακολουθούν να υπάρχουν φυσικά σε υλική ή άυλη μορφή (η-μπουκς), τα οποία αγοράζετε, είτε επειδή είναι βιβλία αναφοράς και τα χρειάζεστε συχνά στη δουλειά σας ή την ζωή σας (π.χ. μία καλή ποιητική συλλογή) είτε επειδή είναι σπανιότατα έργα και δεν τα βρίσκετε εύκολα στο ίντερνετ ή έχουν δικαιώματα που οι εκδότες προστατεύουν δρακόντεια είτε επειδή είναι συλλεκτικά κομμάτια είτε επειδή δίνει κύρος η κατοχή τους.
Ομως το δεύτερο δεν αναιρεί το πρώτο: με έναν υπολογιστή, έναν σκάνερ κι έναν εκτυπωτή ή έστω ένα φωτοτυπικό μπορείτε να κάνετε τη δουλειά σας.

Στην περιπτωση που αγοράσετε το βιβλίο που αγαπάτε, μπορείτε είτε να το παραγγείλετε μέσω ίντερνετ και να έρθει στα χέρια σας σε δύο μερες (Γερμανία) είτε να πάτε σε ένα (καλό) βιβλιοπωλείο, όπου ένας συνήθως γνώστης του αντικειμένου υπάλληλος, μπορεί να σας συστήσει και άλλα έργα του ίδιου συγγραφέα ή σχετική βιβλιογραφία.
Η τιμή για αυτό το σέρβις που ενσωματώνει το βιβλιοπωλείο στην τιμή πώλησης του βιβλίου ειναι εν τω μεταξύ ιδιαίτερα ελκυστική και όχι πολύ υψηλότερη από αυτή της ηλεκτρονικής πλατφόρμας.

Ας συνοψίσουμε τις λέξεις-κλειδιά: υπολογιστής/σκάνερ/εκτυπωτής/κόπια/ηλεκτρονική πλατφόρμα πώλησης/*μπουτίκ ντε λυξ*/εξειδικευμένος πωλητής/αγοραστική εμπειρία ως τμήμα της απόλαυσης του προϊόντος.

Στην ίδια ακριβώς διαδικασία αντικαταστήστε τη λέξη *βιβλίο* με την λέξη *κόσμημα* και θα έχετε την εικόνα της αγοράς σε δύο χρόνια, όταν οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές θα κυκλοφορήσουν — σύμφωνα με δημοσιεύματα του έγκριτου γερμανικού τύπου — στην αγορά ως πέρσοναλ θρη ντι πρίντερ σε πολύ προσιτές τιμές, ώστε να εξοπλίσουν τα νοικοκυριά που εν τω μεταξυ διαθέτουν πολλες και διαφορετικές *απλοποιημένες στην χρήση, πρωην επαγγελματικές* μηχανές: εσπρεσιέρες, αποχυμωτες, ζυμωτές ψωμιού, κινηματογράφο σαλονιού κλπ.
Κάτι αντίστοιχο έγινε με τον πέρσοναλ κομπιούτερ της δεκαετίας του 80: μπήκε αρχικά στα εύπορα νοικοκυριά και σήμερα υπάρχουν μοντέλα από κούτα και με — χειροκίνητης φορτισης — μπαταρία για τα παιδιά στην Αφρική.

Εν τω μεταξύ, αν ζείτε στο Βερολίνο, το Αμβούργο ή την Ζυρίχη, μπορείτε ΤΩΡΑ να πεταχθείτε σε ένα από τα λίγα ακόμα, αλλά ταχύτατα αναπτυσσόμενα, *κόπυ σοπ* της (κεντρικης) γειτονιάς σας, οπου έχετε στείλει με ημαιηλ την φωτογραφία του έργου που θέλετε να τυπώσετε τρισδιάσταστα, την επεξεργαζονται με το ειδικό προγραμμα και σας τυπώσουν στη διάσταση, υλικό και χρώμα που επιθυμείτε το έργο. Στο Βερολίνο π.χ. ένα *3 ντι κόπυ σοπ* χρεώνει το κομψό δακτυλίδι συγχρονου Σουηδού ντηζάινερ με μοτίβο καρδιάς, ιδανικό για ευγενικό δώρο του Αγίου Βαλεντίνου, από συνθετικό υλικό ή κεραμικό, τιμή που ξεκινά από τα 14 ευρώ με ΦΠΑ.

Στο *κόπυ σοπ* θα σας προτείνουν επίσης και άλλα έργα σχεδιαστών που έχουν αυτοί στο μενού τους, απόλυτα νόμιμα ως προς τα δικαιώματα χρήσης και χωρίς να έχετε βαρος στη συνείδηση σας ότι *κοπιάρατε* τζάμπα ένα έργο που σας άρεσε.
Από άλλη ψηφιακή πλατφόρμα, με έδρα το Βερολίνο, με ιδρυτές *νερντς* της τεχνολογίας, του ντηζάιν και των κοινωνικών κινηματων τυπου: σαίηρινγκ και ντου ιτ γιορσελφ, μπορείτε να κατεβάσετε σχέδια ντηζάινερς, έτοιμα-επεξαργασμένα, που τα διαθέτουν τζάμπα σε όποιον θέλει να τα τυπώσει 3 ντι.

Αν σπουδάζετε ντηζάιν σε γερμανικό πανεπιστήμιο, η σχολή σας σίγουρα έχει τον θρη ντι εκτυπωτή της και μπορείτε να παίξετε με πολλές έννοιες ή να κάνετε ωραίες πλακίτσες.
Αν π.χ. θέλετε να τυπώσετε μία καρφίτσα πέτου με τον πρύτανη της σχολής σας με κερατάκια, αρκεί μία φωτογραφία του πρύτανη από τον οδηγό σπουδών, δυο κερατάκια στο φώτοσοπ, επιλογή του σχήματος της καρφίτσας από βαση δεδομένων και βουαλά η καρφίτσα σας, για να τη φορέσετε εσείς και οι αλλοι 1.000, 10.000, 100.000 — γεμίστε τον εκτυπωτή με όση ποσότητα επιθυμείτε — συμφοιτητές σας, και να στείλετε ένα ηχηρό μήνυμα για το πως βλέπετε τα πράγματα, όταν η σύγκλητος συνεδριάζει για τις περικοπές που θα πλήξουν τις σπουδές σας.

Ειρήσθω εν παρόδω: στη μεγάλη φοιτητική διαδήλωση τον χεμώνα του 89 στο Βερολίνο, δύο φοιτητες σκαρφάλωσαν και κρέμασαν ανάμεσα στις δύο υψικάμινους της σχολής καλών τεχνών ένα πανώ με την φράση: UNIMUT, ένας νεολογισμός που διαβαζόταν ταυτόχρονα: θάρρος για το πανεπιστήμιο και ενωμένοι με θάρρος! Το σκαρφάλωμα πάνω στις *5οροφες* υψκάμινους είχε τόλμη και θάρρος και δύναμη — πόσο διαφορετικές ποιότητες από αυτές που απαιτούνται για 
να κτίζεις καθηγητές στα γραφεία τους…

Οπως στη δεκαετία του 80 οι πέρσοναλ κομπιούτερς της απλ δεν ήταν στα χέρια πολλών και όσοι δεν γνώριζαν περι του θέματος, πίστευαν ότι αυτοί που κατέχουν απλ και εργάζονται με αυτούς διηγούνται πράγματα επιστημονικής φαντασιας που δεν θα τα ζήσουν οι ίδιοι, έτσι είμαι σίγουρη ότι πολλοί από εσάς, αγαπητοί αναγνώστες, ενδεχομέχως πιστεύετε ότι αυτά που γράφω είναι αποκυήματα της πλούσιας φαντασίας μου.

Πριν προχωρήσω στο πως ήρθα εγώ για πρώτη φορά σε επαφή με την τεχνολογία 3 Ντι το 2009 στο ατελιέ του Τεντ Νότεν στο Αμστερνταμ και τι εντυπώσεις και σκέψεις μου προκάλεσε, πηγαίνετε στην ιστοσελίδα της έκθεσης Μύθοι/Myths/Mythen ήτοι

http://www.myths2013.net

την οποία διοργάνωσα κι επιμελήθηκα στο Αμβούργο και το Βερολίνο τον περασμένο χρόνο.
Οσοι για πρώτη φορα μπαίνετε σε αυτή τη σελίδα του FB: Mythen/Myths, μπορείτε να ανατρέξετε σε προηγούμενες αναρτήσεις και να πάρετε μία εικονα της επικοινωνιακής δουλειάς που έκαναν οι παραγωγοί της έκθεσης, οι ZLR Betriebsimperium.

Στη σελίδα των Μύθων θα δείτε και έργα του Ελληνο/γερμανικού ντούο Systemalab με έδρα το Αμβούργο. Είναι όλα τυπωμένα σε θρη ντι εκτυπωτή με υλικα: πολυεστερ, χρυσό, ασήμι.
Ναι, αγαπητοί αναγνώστες, όλα τα υλικά τυπώνονται, ακόμα και η τσόχα. Θα τυπώνουμε στο μέλλον όχι μόνο κοσμήματα, αλλά και ρούχα και — κρατηθείτε — φαγητά!

Η επανάσταση στην παραγωγή και τη διακίνηση των προϊόντων αποτελεί μέρος, αιτία και αποτέλεσμα της Τρίτης Βιομηχανικής Επαναστασης που περιγράφει ο Τζέρεμυ Ρίφκιν στο τελευταίο του βιβλίο.

Οι Systemalab ειναι αρχιτέκτονες κι εργάζονται στο γραφείο της διεθνούς φήμης αρχιτεκτονα Ζάχα Χαντίντ στο Αμβούργο. Η Χαντίντ, που έχει τιμηθεί με το αντίστοιχο *νόμπελ* της αρχιτεκτονικής για το έργο της, τυπώνει εδώ και χρόνια τα αρχιτεκτονικά μοντέλα της αντί να τα κανει με το χέρι. Είναι από μόνα τους εργα τέχνης.
Η εφαρμογή θρη ντι προϋπήρχε στα αρχιτεκτονικά γραφεια, όπως η εφαρμογή η-μαίηλ υπήρχε ήδη από το 1979 στη διάθεση και χρήση του αμερικανικού στρατού. Σημερα το χρησιμοποιούμε δωρεάν όλοι όσοι ενδιαφερόμαστε να το αποκτήσουμε.

Την πρόοδο της τεχνολογίας δεν μπορούμε να τη σταματήσουμε, όπως δεν την σταματησαν οι Λουδήτες στις αρχές του 19ου αιώνα σπάζοντας τις υφαντικές μηχανές και δολοφονώντας τους σερίφηδες και τους καπιταλιστές στην Αγγλία.

Εμείς αυτό που μπορούμε να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε μία πραγματικότητα που σε πρώτη ανάγνωση φαντάζει ζοφερή για πολλούς ντηζάινερς —

γιατί

α. θα θέσει εκτός αγοράς όσους δεν μπορούν να ακολουθήσουν τις εξελίξεις

β. θα ρίξει συγκλονιστικά τις τιμές

γ. θα αλλάξει τον τρόπο που διαθέτουμε άνευ χρέωσης ή προστατεύουμε τις ιδέες /έργα μας

δ. θα αφήσει στην αγορά ως μεσάζοντες μόνον αυτούς που στην πώληση και την εξυπηρέτηση του πελάτη δίνουν προστιθέμενη αξία με τις γνώσεις, τη συμβουλευτική τους και το ένστικτο τους για το τι εστί μόδα, τί εστί πρωτοπορία —

είναι να χρησιμοποιήσουμε το μυαλό μας τι λύσεις μπορούμε να βρούμε,
ώστε να καβαλήσουμε το τσουνάμι που έρχεται, για να πάμε πιο μακριά τους στόχους και την εξέλιξη μας και όχι να σταθούμε κόντρα στον όγκο του, γιατί θα μας συντρίψει.

Αυτές τις *στρατηγικές* ή τροπους δράσεις διδάσκω εγώ στα εργαστήρια που εχω ανακοινώσει λαμβάνοντας υποψη μου αυτές και πολλές άλλες αλλαγές που είναι ήδη εδώ. Για μερικά υπάρχουν ακόμα πολύ λίγες θέσεις.
Οι τιμές τους είναι πολύ χαμηλότερες από διαφορα που προσφέρονται στη ελληνική αγορά για να σας τυποποιήσουν, ώστε να μην ξεχωρίζετε, αντί να σας εξελίξουν σε προσωπικότητες με διακριτό εργο.

Είμαι στη διάθεση σας για ερωτήσεις.

υ.γ. Αν όλα αυτά σας φαινονται πολύ μακριά, διαβάστε το κείμενο μου „Yes but, θέλω αλλά“ στο ίδιο μπλογκ που αναφέρεται στην εμπειρία μου, όταν προ 4ετιας έστηνα το πρωτο *στιτς εν μπιτς* /stitchnbitch.org στην Ελλάδα και πολλοί με σνόμπαραν ότι αυτά τα πραγματα δεν είναι για την χώρα, δεν πιάνουν εδώ κλπ.
Παλιά οι μόδες και οι αλλαγές στην Ελλάδα ερχόντουσαν με καθυστέρηση 20ετιας μεά 10ετίας, τώρα 4ετίας, αυριο εξαμήνου. Υπευθυνη για αυτό είναι η καλπάζουσα τεχνολογία.