„Prospekt Gagarina“ – Ukraine 2008/“Λεωφόρος Γκαγκάριν“ – Ουκρανία 2008

DE/GR
Stickerei/Embroidery/Κέντημα
Link: http://loukiarichards.de/loukiaseite/04_portfolio/06_stadt/02-e.html

Alles war voll mit Müll.
Der Aufzug in Charkiwer Hochhaus, wo ich wohnte, war von oben bis unten mit Kaugummis beklebt.
Ich habe viele verrückte Sachen in meinem Leben gemacht; aber als ich die Messerklingen und die geschmolzenen Plasτikbecher sah, die auf dem Treppengeländer fest geklebt waren, dann dachte ich, dass vielleicht meine Reise in die Ukraine nicht eine so gute Idee war.

Alles was öffentlicher Raum war, war in der Ukraine nach dem Zerfall der Sowjetunion geplündert worden. Neben der gesamten Schwarze Meer Flotte fehlten die eisernen Ketten, die zur Absperrung derselben dienten.

———————————————-

Σκουπίδια παντού, στους δρόμους, στα πάρκα, στα δέντρα, στα ποτάμια.
Το ασανσέρ της πολυκατοικίας που έμενα στο Χάρκοβο ήταν από πάνω έως κάτω κολλημένο με μασημένες τσίχλες.
Εχω κάνει πολλά τρελά στην ζωή μου, αλλά όταν μπήκα σε αυτή την πολυκατοικεία με τις λεπίδες μαχαιριών κολλημένες στην κουπαστή της σκάλας, με τα λυωμένα πλαστικά ποτήρια κολλημένα στους διαδρόμους, την βρώμα και την δυσωδία πάντού σκέφτηκα ότι ίσως αυτό το ταξίδι να μην ήταν μία τόσο καλή ιδέα.

Ο,τι είναι δημόσιος χώρος, είναι λεηλατημένο στην Ουκρανία που γνώρισα. Ακόμα και οι αλυσίδες που περιέφραζαν τον στόλο της Μαυρης Θάλασσας. Λείπουν κι αυτές όπως κι ο στόλος.

Werbeanzeigen

„A la guerre comme a la guerre“ – Katherine Hamnett, Downing Street 10, 1984

DE/GR

Oder:
In Zeiten von andauernden (heissen oder kalten) Kriegen brauchen wir – dringend – mutige Künstler und Designers, die sich eine eigene Meinung leisten.
Das Foto stammt aus dem Jahr 1984; Britische Designerin Katherine Hamnett „schmuggelt“ ihr „Pershing T-Shirt“ in Downing-Street-Designers-Empfang der „Iron Lady“.
Ein schweigsamer, friedlicher und unvergesslicher Protest.
Trotz Protestes wurde Hamnett — im gleichen Jahr – zur Britischen Designerin des Jahres ernannt.
Hamnett ist auch eine Pionierin im Bereich Öko-Mode und eine meiner Lieblings-Createurs/Creatrices.

Στον πόλεμο κάνουμε ό,τι στον πόλεμο.
Μιλώντας προηγουμένως περι καλών και εφαρμοσμένων τεχνών (και αφού διάβασα τις τραγικές ανταποκρίσεις από τα πολεμικά — θερμά και ψυχρά — μέτωπα), μου ήρθε στο νου η σιωπηλή, ειρηνική κι αλησμόνητη διαμαρτυρία της σπουδαίας Βρετανίδας σχεδιάστριας μόδας Κάθριν Χάμνετ. Το τι-σερτ που φορά γράφει: το 58% των Βρετανών είναι κατά των πυραύλων Πέρσινγκ. Το πέρασε κρυφά και το φόρεσε εν έτει 1984 κατά τη διάρκεια δεξίωσης της Σιδηράς Κυρίας για τους Βρετανούς ντηζάινερς στην Ντάουνινγκ Στρητ 10.
Η διαμαρτυρία της δεν έγινε αιτία να μην της απονεμηθεί, τον ίδιο χρόνο, το βραβείο της καλύτερης Βρετανίδας ντηζάινερ της χρονιάς.
Πρωτοπόρα και στην *οικολογικά συνειδητή* μόδα, η Χάμνετ είναι μία από τις αγαπημένες μου δημιουργούς.
Εν κατακλείδι: Δεν έχει σημασία αν φτιάχνεις έναν πίνακα ή ένα τι σέρτ — για να θεωρηθείς καλλιτέχνης με μεγάλη ή μικρή επίδραση/απήχηση/ευαισθησία.
Σημασία έχει τι μυαλό κουβαλάς, τι κότσια έχεις και τι μήνυμα στέλνεις. Το μέσο εξυπηρετεί την αποστολή χωρίς να γίνεται φετίχ.