Leave your crisis in Greece (English)

 

athen

In the sixth year of a major political, social and financial crisis Greece remains an inexhaustible and fascinating source of inspiration for artists, designers, crafters and art lovers. No matter how often you have visited Greece, there is still a lot to learn from its rich arts and crafts tradition, people’s interaction and core values such as sharing, arguing, communicating.

We call our curated trip and workshop series „Leave your Crisis in Greece“, because we believe that the country and its culture, people and landscape always have an answer to give to your existential questions: Who am I? What do I want from life? How do I want to live?

Talking, sharing, being straight and empathetic, arguing and forgiving are Greek qualities that impress visitors and guests. This is the way of cultivating and advancing both friendship and trade relations in Greece.

We call the trip and workshop series we designed „curated“, for we wish you to find in Greece exactly what you are looking for in art and life. Our workshops and excursions update the teachings of mythology in the original places where the legend was born and connect it to jewellery and textile..

Our program addresses artists, designers and art lovers who look for the living traces of a great ancient culture, as well as for inspiration, eternal values and alternative life concepts or even wish to discover professional opportunities in Greece.

Visit: : http://www.leaveyourcrisis.com

 

Advertisements

Πίσω από αυτή την πόρτα κρύβεται ένας Ελληνας designer. Πελάτη, μην πλησιάζεις!

Θα υπερασπιστεί μέχρι τέλους το δικαίωμα του να παραμείνει άγνωστος…

Κάντε ένα πείραμα, για να έρθετε στα λόγια μου:
Προσπαθήστε να βρείτε ταλαντούχους Ελληνες ντηζάινερ με πρωτότυπη κι *εξαγώγιμη* δουλειά και να έρθετε σε επαφή μαζί τους.

Κάνοντας γκούγκλ τις λέξεις κλειδιά, ακόμα κι αν βρείτε πλήθος ονομάτων, θα διαπιστώσετε ότι η συντριπτική πλειοψηφία όχι μόνο δεν έχει ιντερνετική παρουσία π.χ. ένα μπλογκ ή ιστοσελίδα, αλλά ούτε καν ένα η-μαιηλ με το όνομα της, το οποίο ένας ενδιαφερόμενος μπορεί να το βρει και να επικοινωνήσει μαζί τους.

Μερικοί φτιάχνουν μόνοι τους ιστοσελίδες που όμως έχουν τεχνικά ή σημειολογικά προβλήματα: δεν διαβάζονται σε συγκεκριμένους μπράουζερς ή εφαρμογές ή σημαίνουν κάτι πολύ χυδαίο, όταν διαβαστούν σε κάποιες ξένες γλώσσες, όπως π.χ. μία πλατφόρμα που στα γερμανικά διαβάζεται βιξ, πράγμα που σημαίνει *αυνανισμός* στο πιο πρόστυχο.
Την πρώτη φορά που ένας ντηζάινερ Ελληνας μου έστειλε λινκ με αυτή τη διεύθυνση, το έκανα ντηλήτ χωρίς να το ανοίξω, γιατί το πέρασα για σπαμ.

Εκπροσωπούνται μερικοί ντηζάινερς από εμπορικές πλατφόρμες μεν, όπου πωλούν τα έργα τους, όμως ακόμα κι αν η πλατφόρμα *δίνει* στη δημοσιότητα το ημαίηλ τους και δεν τους *κρύβει*, για τη δουλειά ή την προσωπικότητα ή το όραμα τους ή το κόνσεπτ τους, αν θέλετε, βρίσκει κανείς ελάχιστα πράγματα ή αυτά που βρίσκει είναι τόσο πανομοιότυπα και χωρίς κάτι που να ξεχωρίζει συνήθως τον ένα από τον άλλο, ώστε να τα ξεχνά αμέσως.
Ετσι τους έχουν πει ότι πρέπει να γράφουν τα βιογραφικά τους, έτσι τα γράφουν, για να ΜΗΝ ξεχωρίζουν.

Τί διαβάζει κανείς:
Στην καλύτερη περιπτωση: καλές σπουδές και τίτλους από ένα καλό παν/μιο της Ελλάδας ή του εξωτερικού και δύο, τρία καλά, αλλά σπάνια εξαιρετικά, ονόματα συνεργασίας: ίδρυμα τάδε, μουσείο δείνα, γκαλερί χι ή ψι.
Αυτά βγάζουν ένα νόημα στα ελληνικά, στην καλύτερη περίπτωση, περί του τι έχει κάνει ο ντηζάινερ μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Το ποιός είναι όμως και για ποιό λόγο φτιάχνει αυτά που φτιάχνει παραμένει άγνωστο.
Ο ξένος αναγνώστης αγνοεί επιπλέον τί είναι όλα αυτά τα στοιχεία που διαβάζει: είναι σπουδαία, καλά, μέτρια;
Αγνοεί τί ακριβώς είναι η δουλειά που βλέπει και φυσικά ποιός είναι ο άνθρωπος που την έχει κάνει.

Εσείς από την εμπειρία που έχετε στην αγορά, πιστεύετε ότι ένας ντηζάινερ ή σχεδιαστής χωρίς διακριτή προσωπικότητα, έργο και μήνυμα, χωρίς καν μία διεύθυνση να τον βρει κανείς, πουλάει;

Την πατάμε συχνά νομίζοντας ότι αυτά που στον μικρό μας κύκλο είναι θαυμαστά, κάνουν μεγάλη εντύπωση και σε άλλους εκτός ή γίνονται αμέσως αντιληπτά.
Αυτό είναι ένα πολύ δύσκολο ξύπνημα για πολλούς Ελληνες, με τους οποίους έχω συνεργαστεί.
Η πλειονότητα προτιμά να παραμείνει με την ψευδαίσθηση ότι είναι γνωστοί, τρανοί, σπουδαίοι και ο άλλος — ο πελάτης — θα παλέψει να τους ανακαλύψει και να τους παρακαλέσει να συνεργαστούν.
Πίσω από αυτή τη στάση πολλών Ελλήνων ντηζάινερς και καλλιτεχνών κρύβεται ανασφάλεια και τεμπελιά.
Θέλει πολύ δουλειά (και είναι δυναμική διαδικασία, όχι στατική) το να φτιάξεις ένα προφίλ, ένα βιογραφικό, ένα φάκελο, ένα μπλογκ και μία μέτρια φωτογραφία με μία μέτρια λεζάντα δεν αρκεί.

Πιστεύουμε δε ότι η δουλειά μας είναι τόσο εντυπωσιακή, ώστε ο δυνητικός πελάτης ή συνεργάτης θα καταδυθεί στο διαδίκτυο για να μας βρει, θα χάσει ώρες ψάχνοντας και θα στείλει τέλος το μήνυμα του μέσα σε ένα μπουκάλι στον ωκεανό του ίντερνετ σε μία διεύθυνση που λέγεται κατάμπραΧΣ1976 ή κόμπραζαντούφοξ1985 παπάκι τάδε αντί του πιο προσβάσιμου ΜαρίαΠαπαδοπούλου παπάκι τάδε.

Αν είμαστε η Μαρία Παπαδοπούλου και το όνομα μας, μας ακούγεται όχι τόσο διακριτό από πολλές άλλες Μαρίες Παπαδοπούλου, μπορούμε να σκεφτούμε τί τρόπους έχουμε, ώστε να κάνουμε τη συγκεκριμένη Μαρία Παπαδοπούλου όνομα αναφορά: *Καταπληκτική Ελληνίδα ντηζάινερ! Μπες στο σάιτ της να δεις!*

Αυτή είναι η επικοινωνία και αυτό είναι ένα από τα κομμάτια που διδάσκω εγώ. Δεν μπορώ όμως να κάνω κανέναν ξεφτέρι, αν ο ίδιος δεν εργαστεί πάνω σε αυτό και φυσικά, αν δεν επιθυμεί διακαώς: να δείξει τη δουλειά του, να φτιάξει την ευκαιρία που ψάχνει, να επεκταθεί χωρικά και προσωπικά, να ανθίσει και να ωριμάσει ως καλλιτέχνης.

Στις δικές μου αναζητήσεις για έργα κι ονόματα αξιόλογων Ελλήνων δημιουργών με σκοπό τη συνεργασία σκοντάφτω επίσης στη δυσπιστία, στην έλλειψη τρόπων κι ενίοτε στην κακοήθεια. Περιττό να πω ότι εκεί μπαίνει αυτόματα χι διαγραφής.