Leave your crisis in Greece (English)

 

athen

In the sixth year of a major political, social and financial crisis Greece remains an inexhaustible and fascinating source of inspiration for artists, designers, crafters and art lovers. No matter how often you have visited Greece, there is still a lot to learn from its rich arts and crafts tradition, people’s interaction and core values such as sharing, arguing, communicating.

We call our curated trip and workshop series „Leave your Crisis in Greece“, because we believe that the country and its culture, people and landscape always have an answer to give to your existential questions: Who am I? What do I want from life? How do I want to live?

Talking, sharing, being straight and empathetic, arguing and forgiving are Greek qualities that impress visitors and guests. This is the way of cultivating and advancing both friendship and trade relations in Greece.

We call the trip and workshop series we designed „curated“, for we wish you to find in Greece exactly what you are looking for in art and life. Our workshops and excursions update the teachings of mythology in the original places where the legend was born and connect it to jewellery and textile..

Our program addresses artists, designers and art lovers who look for the living traces of a great ancient culture, as well as for inspiration, eternal values and alternative life concepts or even wish to discover professional opportunities in Greece.

Visit: : http://www.leaveyourcrisis.com

 

Advertisements

Is it a piece of craft or is it art?

the answer depends on the message…
You may also call it:
Jewellery/Fashion/Object/Furniture/Tapestry/Set design/Textile print/Photomontage
Collage with works by: B.Schobinger/Y. St. Laurent/M.Oppenheim/M.Breuer/S. Hicks/E.Lissinsky/W.Morris/J.Heartfield
////////////////////////////////////////
Είναι τέχνη αυτό που βλέπουμε ή απλώς μία εφαρμογή;
Πού βρίσκονται τα όρια;
Ποιά είναι τα κριτήρια;
Μα, φυσικά στο μήνυμα ή να θέλετε πείτε το — ελληνιστί — *κόνσεπτ*.

Μπορείτε όμως να αποκαλέσετε τα ακόλουθα έργα των (κατά την γνώμη μου)
μεγάλων καλλιτεχνών, των

B.Schobinger/Y. St. Laurent/M.Oppenheim/M.Breuer/S. Hicks/E.Lissinsky/W.Morris/J.Heartfield

Κόσμημα/Μόδα/Αντικείμενο/Κιλίμι/Σκηνικό/Μοτίβο υφάσματος/Φωτομοντάζ.

Navajo chief blanket — ή η σύγχυση των crafters

Photo: Navajo „Chief blanket“ and Navajo Chief picture by Edward S. Curtis

Περιδιαβαίνοντας το ελληνικό ίντερνετ παρατηρώ ότι επικρατεί μία πολύ μεγάλη παρεξήγηση στον χώρο των εφαρμοσμένων τεχνών.
Θα μιλήσω για το ύφασμα, επειδή είναι ένα μέσο τέχνης (art medium), τη σκηνή και τα παρασκήνια του οποίου γνωρίζω πολύ καλά.
Πρόκειται δε για ένα συγκλονιστικό υλικό τέχνης, για την μελέτη κι αξιολόγηση του οποίου συνεργάζονται ειδικοί από τους εξής τομείς: ιστορία της τέχνης, ιστορία των διακοσμητικών τεχνών, οικονομική ιστορία, χημεία, ανθρωπολογία, κοινωνιολογία, ιστορία της μηχανικής, γεωγραφία, φεμινιστικές σπουδές και gender studies κ.α.π.

Η παρεξήγηση έγκειται στο ότι πολλοί μπορούν πλέον να εφαρμόσουν πολύ καλά ή άριστα τις σχετικές τεχνικές και να υλοποιήσουν την ιδέα τους ή άλλα μοτίβα ή νέες ιδέες.
Αυτό είναι πολύ ευχάριστο μεν, καθώς όλες οι δραστηριότητες που συνδέονται με την κίνηση κι εναρμόνιση των χεριών, του νου και του συναισθήσματος επιδρούν ευεργετικά στη διάθεση και τη δημιουργικότητα αυτών που φτιάχνουν.
Δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτόν στο να έχει κανείς την επιθυμία να φτιάχνει όμορφα έργα και να διακοσμεί με αυτά τον χώρο τον δικό του ή των άλλων.
Αντίθετα, είναι θετικό και για το κοινωνικό σύνολο!
Συχνά όσοι ασχολούνται με τεχνικές υφάσματος παρατηρούν την γαλήνη που έρχεται ως *μπόνους* της ωραίας δημιουργίας τους και θέλοντας και μη (!) γίνονται *ειρηνιστές*!
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το ύφασμα συνδέεται άμεσα τόσο με την ζωή όσο και με την πολιτική — σκεφτείτε τι μας διδάσκει ο Πέπλος των Παναθηναίων ή το παράδειγμα του Μ.Γκάντι.
Οσα γράφω περιγράφουν σε γενικές γραμμές το πως γίνεται αντιληπτό το ύφασμα στον χώρο των crafts: δυνατότητα έκφρασης, συνέχιση παράδοσης, διασκέδαση, επικοινωνία και κοινωνική σύνδεση, ταυτότητα, διακοσμητικές χρήσεις.

*Textile art*, όπως αποκαλείται στα αγγλικά η τέχνη με μέσο το ύφασμα, όμως είναι κατι άλλο. Απαντά στις ίδιες προϋποθέσεις που απαντούν τα έργα εγκατάστασης, βίντεο, ζωγραφικής, χαρακτικής και άλλων πολλών κλάδων της τέχνης.
Φυσικά ένα έργο εγκατάστασης ή ζωγραφικής δεν γίνεται αυτόματα λόγω του μέσου ή τρόπου κατασκευής του αξιοθαύμαστο ή σημαντικό, μπορεί κάλλιστα να είναι μία κακή τέχνη ή κακοτεχνία. Υπάρχει ωστόσο η προθεση να *διαγωνισθεί* στην αρένα των καλών τεχνών κι όχι των αρ ντεκορατίφ που μπορεί να είναι εξαιρετικά σημαντικές αναγνώσεις για την ζωή, τη διάθεση, το φύλο, το κοινωνικό μας στάτους ή την ιδεολογία της εποχής μας, ωστόσο ικανοποιούν άλλα κριτήρια.

Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά του έργου τέχνης;
Είμαι σίγουρη ότι θα ξεχάσω πολλά, σε γενικές γραμμές όμως ένα έργο τέχνης θίγει ή αντιμετωπίζει ή απαντά σε (νέα) ερωτήματα αρμονίας ή δυσαρμονίας στην φόρμα και την τεχνική, μετατροπής ιδεών και σκέψεων σε ύλη ή ερέθισμα και δημιουργίας θετικών ή αρνητικών αφορμών που κινητοποιούν το θυμικό.
Η τέχνη μπορεί να είναι άσχημη, βίαιη, εξοργιστική, όπως π.χ. τα έργα του Βαν Γκόγκ στην εποχή του, τα έργα του Αλφρεντ Χρέντλιτσκα ακόμα και σήμερα.
Ο ρόλος της σύγχρονης τέχνης είναι και πολιτικός και κοινωνικός και τεχνολογικός ή επιστημονικός — τόσο ως προς τα ερωτήματα που θίγει ή το κοινό προς το οποίο απευθύνεται ή τα μέσα τα οποία χρησιμοποιεί για να εκφράσει το μήνυμα της ή τις καινοτομίες τις οποίες προαναγγέλει.
Ο τρόπος εργασίας των καλλιτεχνών — το μουλτι-τάσκινγκ, ο ακάματος πειραματισμός τους, η ικανότητα τους να χειριστούν εποικοδομητικά την αποτυχία, η δια-κλαδική σκέψη τους, η συνεχής επικοινωνία με την παραδοση και την ιστορία του μέσου τους ή η επιδεικτική και τολμηρή ρήξη με αυτή, η μεγάλη ικανότητα δημιουργίας συνειρμών, δεν αποτελεί μόνο πεδίο έρευνας κι έμπνευσης για νέα προγράμματα κόουτσινγκ και μάνατζμεντ για μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά και για τα υπαρχοντα προγραμματα συνεγρασίας καλλιτεχνών κι επιστημονων για την επίτευξη μετρήσιμων καινοτομιών κι εφαρμογών στην φυσική, την χημεία, την ενέργεια, την εκπαίδευση, την γεωπονική, την αεροναυπηγική κ.α.π.
Τουλάχιστον στην Γερμανία και τις ΗΠΑ — από όσο γνωρίζω.

Το έργο τέχνης έχει πάντα ένα μήνυμα, αλλοτε εμφανές κι εύκολα προσλήψιμο, άλλοτε κωδικοποιημένο, όπως τα πορτραίτα του Χόλμπαιν ή του Θουρμπαράν.
Η τέχνη είναι πολϋεπίπεδη γλώσσα και δεν γίνεται πάντα αυτόματα κατανοητή.
Συχνά προϋποθέτει στοιχειώδη μόρφωση και καλλιέργεια της αντίληψης και της παρατηρητικότητας.
Ολα τα τυραννικά καθεστώτα, όλες οι δικτατορίες, όλοι οι φασισμοί — καφέ, κόκκινοι ή μαύροι — απεχθάνονται την τέχνη και δείχνουν έμπρακτα το μίσος τους απέναντι της με την καταληψη της εξουσίας.
Γιατί η τέχνη σε μαθαίνει να βλέπεις — η νούμερο ένα ικανότητα του να είναι κανείς πολίτης κι όχι ανδράποδο.

Η σύγχρονη τέχνη έχει επανειλλημένα χαρακτηριστεί τόσο από ιστορικούς όσο και από εικαστικούς ως μία (νέα) μορφή επικοινωνίας με δυνατότητα προσβασης στο κοινό ανάλογη των ΜΜΕ.

Γνωρίζοντας ότι γίνομαι αντιπαθής σε πολλούς, αυτό που θέλω να πω με αυτό το μακρύ κείμενο, με δύο λόγια είναι:
Πολλοί μπορούν να υφάνουν μία ευχάριστη στην όψη και ζεστή κουβέρτα, αλλά λίγοι μπορούν να μετατρέψουν την έννοια και φόρμα *κουβέρτα* σε έργο τέχνης.

Καλό είναι, σιγά σιγά, όσοι ασχολούνται με παρόμοια θέματα και πρακτικές να αρχίσουν να παρακολουθούν την μεγάλη και γόνιμη συζήτηση που άνοιξε στις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα ο μεγάλος θεωρητικός και καλλιτέχνης Γουίλλιαμ Μόρις στην Αγγλία, αλλά και να κάνουν σκέψεις σχετικά με τις δικές τους επιθυμίες, δυνατότητες κι εργο.

Σχετικά με τα εργαστήρια του Σεπτεμβρίου:

Για το εργαστήριο του Κοσμήματος στο Λεωνίδιο στις 19/20/21 Σεπτεμβρίου
(„ΕΝΤΑΤΙΚΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ WORKSHOP. Κόσμημα. Ιστορία, σημειολογία, concept, σύγχρονες τάσεις, πειραματισμοί“)
υπάρχουν διαθέσιμες ακόμα τρεις θέσεις.

Για το „ΕΝΤΑΤΙΚΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ WORKSHOP
Επικοινωνία, στρατηγικές επιτυχίας, δικτύωση/Κόνσεπτ + διαχείριση πρότζεκτ
ΙΔΕΑ, CONCEPT“ στην Αθήνα δύο θέσεις.
Οσοι ενδιαφέρεστε επικοινωνήστε μαζί μου το συντομότερο δυνατό.

Εξετάζουμε το ενδεχόμενο να επαναληφθεί το διήμερο „ΕΝΤΑΤΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ WORKSHOP
Επικοινωνία, στρατηγικές επιτυχίας και δικτύωση“ καθώς και ένα νέο διήμερο — θεωρητικό (χωρίς πρακτικές ασκήσεις κι εξατομικευμένη συμβουλευτική για τα δικά σας προτζεκτς) εργαστήριο „Κόσμημα: Ιστορία/Σημειολογία/Σύγχρονες τάσεις, θεματολογία και προβλήματα/Διεθνής αγορά/Τεχνολογία/Επικοινωνία/Ηθική) στις αρχές Οκτωβρίου στην Αθήνα.

Αν σας ενδιαφέρουν, μπορείτε να βρείτε πληροφορίες για το περιεχόμενο και τις τιμές των εργαστηρίων στο σχετικό PDF, το οποίο μπορείτε να ζητήσετε, χωρίς καμμία δέσμευση, γράφοντας στο
loukiarichards@yahoo.com
ή να δηλώσετε το ενδιαφέρον σας στην περίπτωση του Οκτώβρη.

Επειδή με ρωτάτε πολλοί:
Η διαφορά των τριήμερων από τα διήμερα εργαστήρια είναι ότι στα πρώτα γίνονται πολλές εξατομικευμένες ασκήσεις και αναλυτική μελέτη των ιδίων προβλημάτων και θεμάτων των συμμετεχόντων, προτείνονται συγκεκριμένες δράσεις, ενώ στα δεύτερα η ύλη αφορά θέματα που ενδιαφερουν όλους τους εικαστικούς/ντηζάινερς όμως δεν ασχολούνται με τις προσωπικές ανάγκες των συμμετεχόντων σε θέματα όπως κόνσεπτ, φάκελος, επικοινωνία συγκεκριμένου προτζεκτ, εξατομικευμένες ασκήσεις βελτίωσης ή προτάσεις κλπ.