OPEN CALL-MUNICH JEWLERY WEEK 2018

EN/GR In the following link you may find the OPEN CALL for the Athens Artist In Residence/Workshops and the group show „Initiation 2018-Kallichoron“ at Munich Jewellery Week 2018.

The application deadline is 15 October 2017.

https://myths2015munich.wordpress.com/2017/09/10/open-call-initiation-2018-kallichoron-athens-artist-in-residence-munich-jewellery-week-2018/

Any questions? Please contact: loukiarichards@gmx.de

……………………

Η διαδικασία επιλογής των μελών της ομάδας „Μύησις 2018-Καλλίχορον“ έχει ξεκινήσει και η προθεσμία αποστολής των αιτήσεων είναι η 15η Οκτωβρίου 2017.

Η Εβδομάδα Κοσμήματος του Μονάχου είναι ο αρχαιότερος και σημαντικότερος θεσμός για το σύγχρονο κόσμημα διεθνώς. Η έκθεση „Μύησις 2018-Καλλίχορον“ είναι η τέταρτη που επιμελούμαστε για την Εβδομάδα Κοσμήματος του Μονάχου.

Το κείμενο της προκήρυξης θα το βρείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://myths2015munich.wordpress.com/2017/09/10/open-call-initiation-2018-kallichoron-athens-artist-in-residence-munich-jewellery-week-2018/

Για πληροφορίες/ερωτήσεις, απευθυνθείτε σε loukiarichards@gmx.de

 

Advertisements

„Σύγχρονο κόσμημα και ελληνικός πολιτισμός“ – Παρασκευή 20/ Σάββατο 21/ Κυριακή 22 Οκτωβρίου – Αθήνα

Φωτογραφία: Αγία Βαρβάρα/Καρφίτσα/Εργο της Λουκίας Ρίτσαρντς/Αγοράστηκε από και βρίσκεται στη συλλογή του Grassi Museum στη Λειψία.

Ενα υπερεντατικό τριήμερο εργαστήριο για δημιουργούς κοσμήματος.
Μαθαίνουμε ποια είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ελληνικού κοσμήματος διαχρονικά (έννοιες, μοτίβα, τεχνικές) και ποιά εφαρμογή αυτά μπορούν να βρουν στη σύγχρονη δημιουργία.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επισκέψεις σημαντικών αρχαιολογικών χώρων/μουσεών/ ιστορία της ελληνικής τέχνης/ εικαστικές ασκήσεις και θεωρία πάνω στο σύγχρονο κόσμημα/ ανάλυση κι επεξήγηση του εμπορικού κομματιού κόσμημα.

Ομάδες 6 ατόμων. Ωρες διαδασκαλίας: 25.

Πληροφορίες και κράτηση θέσης μέχρι 15 Σεπτεμβρίου

σε: loukiarichards@gmx.de

Η τιμή του εργαστηρίου ανέρχεται στα 295,00- ευρώ (συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ). Δίδεται νόμιμη απόδειξη.  Η κράτηση γίνεται μόνο με προκαταβολή 150,00 ευρώ.

 

Η Λουκία Ρίτσαρντς υπήρξε υποψήφια για το βραβείο Χέρμπερτ Χόφμαν της Διεθνούς Εκθεσης Σμουκ στο Μόναχο (2017). Το βραβείο θεωρείται το „Οσκαρ του Κοσμήματος“ και η επιλογή για τη συμμετοχή στην εν λόγω έκθεση αποτελεί σημαντικότατη διεθνή διάκριση. Με πλήθος εκθέσεων (ατομικών-ομαδικών) στην Ελλάδα και στο εξωτερικό στο ενεργητικό της, μέλος του Συλλόγου Υποτρόφων των Ιδρυμάτων Ωνάση και Φουλμπράιτ, έργα της σε μεγάλες διεθνείς συλλογές (όπως του Ιδρύματος Ωνάση στη Νέα Υόρκη, του μουσείου Γκράσι στη Λειψία, τη συλλογή Ρέντελ στο Αμστερνταμ κ.α.π.), εκατοντάδες δημοσιεύματα του ξένου και του ελληνικού Τύπου για το έργο της και ως συν-επιμελήτρια της σειράς „Myths“ και „Initiation 2017“, η Λουκία παρουσιάζει πάντοτε στις διεθνείς εκθέσεις, στις οποίες συμμετέχει έργα εμπνευσμένα από την ελληνική παράδοση. Είναι μία από τους μετρημένους στα δάκτυλα του ενός χεριού επαγγελματίες εικαστικούς εν Ελλάδι που γνωρίζει άριστα και εκ των έσω πρόσωπα και πράγματα της ελληνικής και της διεθνούς σκηνής του κοσμήματος
Μαζί με τον σύντροφο της και συνεπιμελητή της σειράς „Myths“ και „Initiation 2017“, Γερμανό γλύπτη Κρίστοφ Τσίγκλερ, οργανώνουν κάθε χρόνο στην Ελλάδα υπερεντατικά εργαστήρια για Ελληνες και ξένους καλλιτέχνες με θέμα το σύγχρονο κόσμημα. Η Λουκία είναι από το 2008 μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, του μόνου κρατικού θεσμού που εγγυάται την πανεπιστημιακή κατάρτιση και την διδακτική επάρκεια των αναγνωρισμένων από αυτό επαγγελματιών καλλιτεχνών.

 

LINKS:

http://www.loukiarichards.de

http://www.christophziegler.com

http://www.myths2015.de

http://www.initiation2017.com

http://www.zlr-betriebsimperium.tk

Barbara

Δεν θελαμε να μιλήσουμε για την αρχαιότητα σε όρους άγονης στομφώδους υποτέλειας, αλλά σε όρους κατανόησης της και μετάφρασης της με απλά λόγια κι υλικά στη σύγχρονη εποχή από αυτούς που αποτελούν το μέλλον: τα παιδιά.

Εκτενές απόσπασμα από συνέντευξη μου στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων που δημοσιεύεται αυτές τις ημέρες.

Πώς μπορεί να υπάρξει „επικοινωνία“ οικονομικής ζωής και τέχνης;

Στην Γερμανία που είναι η έδρα μου, αφ’ ενός γινονται συνεχώς πειράματα συνεργασίας μεταξύ οικονομολόγων ή φυσικών ή χημικών και καλλιτεχνών. Το σκεπτικό είναι ότι αν έχουμε να επιλύσουμε το πρόβλημα Χ, ο καλλιτέχνης με την ελευθερία σκέψης που διαθέτει μπορεί να μας δώσει την απρόβλεπτη για τον ειδικό λύση Ψ, ενώ ο ειδικός θα μας εξετάσει αν και πως μπορούμε να εφαρμόσουμε στην αγορά την λύση του καλλιτέχνη. Υπάρχουν εντυπωσιακά αποτελέσματα από αυτή τη σύζευξη σε όλους τους κλάδους.

Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι μία τεχνητή αορτή με χειρουργική χρήση είναι φτιαγμένη με τεχνική „βελονάκι“. Κάποιος/α σκέφτηκε αυτή την αλλόκοτη – σε πρώτη ανάγνωση – ιδέα και κάποιος την έλεγχξε και την βρήκε εφαρμόσιμη.  

Κάθε εικαστικό ή καλλιτεχνικό πρόζτεκτ που ξεκινάει ενας επαγγελματίας καλλιτέχνης π.χ. στην Γερμανία εχει προύπολογισμό και οφείλει να απαντήσει σε ερωτήματα ποιοτικά και ποσοτικά διαχειριστικής φύσης: ποιά ομάδα στόχο θα προσεγγίσει ή σε τι και πως θα συμβάλει στους στόχους του χρηματοδότη.

Ενα παράδειγμα: όταν προτείναμε το 2016 με τον συνεργάτη και σύντροφο μου Κρίστοφ Τσίγκλερ στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Βερολίνου ένα εργαστήριο κοσμήματος για παιδιά με υλικά ανακυκλωσιμα υλικά, δηλαδή σκουπίδια, η υπεύθυνη των εκπαιδευτικών προγραμμάτων μας ρώτησε με ποιά επιχειρήματα θα πείσουμε τους αρχαιολόγους επιμελητές – που είναι πάντα επιφυλακτικοί απέναντι οτιδήποτε ενδέχεται να επιδράσει απρόβλεπτα στο κύρος των εκθεμάτων του μουσείου (στην περίπτωση αυτή θα φτιάχναμε έργα εμπνευσμένα από τα αρχαία ελληνικά κοσμήματα, αλλά με σκουπίδια).

Δεν θελαμε να μιλήσουμε για την αρχαιότητα σε όρους άγονης στομφώδους υποτέλειας, αλλα σε όρους κατανόησης της και μετάφρασης της με απλά λόγια κι υλικά στη σύγχρονη εποχή από αυτούς που αποτελούν το μέλλον: τα παιδιά.

Σε ένα φυσιοκρατικό πολιτισμό, όπως τον ελληνικό, επιχειρηματολογήσαμε, ποιά ιδανικότερη αντιστοιχεία υπάρχει με τις σημερινές πρακτικές από τη διαδικασία της ανακύκλωσης, την οποία υπαγορεύει η ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος; Η πρόταση μας έγινε δεκτή και το εργαστήριο είχε τόσο μεγάλη επιτυχία, ώστε μας ανανέωσαν αμέσως τη σύμβαση.

Τα παιδιά έμαθαν όχι μόνο να θαυμάζουν άκριτα και παθητικά κατι που οι *μεγάλοι* τους έλεγαν ότι είναι σπουδαίο, αλλά να αναζητούν στα διδάγματα της αρχαιότητας ο,τι τους είναι ωφέλιμο για τη συγχρονη ζωή.

Φυσικά, στην απόφαση των αρχαιολόγων υπερ μας συνέβαλε και το γεγονός ότι κάποια από τα επιχειρήματα μας, τα διατυπώσαμε στα αρχαία ελληνικά. Στη σύγχρονη Ελλάδα η γνώση των αρχαίων ελληνικών θεωρείται σχεδόν άχρηστη. Στο Βερολίνο μας άνοιξε την πορτα σε μία πολύ σημαντική συνεργασία. Το πρόγραμμα έφερε νέους μικρούς επισκέπτες και χρήματα στο μουσείο.

„Σύγχρονο κόσμημα“: 28/29/30 Ιουλίου, Λεωνίδιο Αρκαδίας.

Φωτογραφίες: Λεωνίδιο και Αγία Βαρβάρα/Καρφίτσα/Εργο της Λουκίας Ρίτσαρντς/Αγοράστηκε από και βρίσκεται στη συλλογή του Grassi Museum στη Λειψία.

„Σύγχρονο κόσμημα“: Εμπνευση, ιδέα, τρισδιάστατη απόδοση, εναλλακτικά υλικά, ιστορία της τέχνης, αφήγηση, φάκελλος, παρουσίαση, διεθνής σκηνή.
Παρασκευή 28, Σάββατο 29, Κυριακή 30 Ιουλίου στο Λεωνίδιο Αρκαδίας.

Ενα εντατικό τριήμερο με εικαστικές ασκήσεις και εξειδεικευμένη θεωρία πάνω στο σύγχρονο κόσμημα.
Με απλό και κατανοητό τρόπο το εργαστήριο εξηγεί σε εικαστικούς και ντηζάινερς πως να εξελίξουν το αισθητικό μέρος της δουλειάς τους πέραν της πεπατημένης, αλλά και να βρουν προσοδοφόρους τρόπους διάθεσης των έργων τους σε μία παγκοσμιοποιημένη αγορά.

Στο υπερεντατικό τριήμερο εργαστήριο θα διδαχθούμε τεχνικές γλυπτικής, ιστορία κι ανθρωπολογία του κοσμήματος, θα μιλήσουμε για τις νέες τεχνικές και τάσεις του σύγχρονου κοσμήματος, θα εξηγήσουμε πόσο σημαντική είναι η ιδέα, το „concept“, το „design“, ενώ θα δείξουμε εύκολους τρόπους επαγγελματικής φωτογράφισης και  παρουσίασης των έργων σας. Θα δείξουμε επίσης πως φτιάχνουμε έναν ψηφιακό κατάλογο ή πορτφόλιο, πώς επιλέγουμε τα έργα που τον απαρτίζουν, πώς κάνουμε επιτυχημένες αιτήσεις συμμετοχής σε διαγωνισμούς ή βραβεία ή Artist Resiedency, αλλά και πως γράφουμε ένα σωστό βιογραφικό, Δελτίο Τύπου και artist’s statement.

Τέλος, θα εξηγήσουμε πως λειτουργούν τα ενδότερα της διεθνούς αγοράς του κοσμήματος, με ποιά κριτήρια επιλέγεται η α ή η β υποψηφιότητα για μία διεθνή συμμετοχή ή διάκριση, πόσο απλά μπορούμε να κάνουμε σωστές δημόσιες σχέσεις και να προωθήσουμε το έργο και την φήμη μας. Θα παρουσιάσουμε τέλος τις δυνατότητες που υπάρχουν για ατομική έκθεση ή συμμετοχή σε ομαδική έκθεση στην Ελλάδα και το εξωτερικό και θα μιλήσουμε χωρίς περιστροφές για τις ρεαλιστικές δυνατότητες απασχόλησης ή εξεύρεσης πόρων χρηματοδότησης. Θα εξηγήσουμε επακριβώς, γιατί όλα τα ανωτέρω συνδέονται με τα κριτήρια, με τα οποία επιλέγουν οι συλλέκτες και οι επιμελητές τους καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργάζονται, αλλα και τις προτιμήσεις της διεθνούς πελατείας με αγοραστική δύναμη. Η καρριέρα στον τομέα του σύγχρονου κοσμήματος είναι μία σειρά από καλά σχεδιασμένες κινήσεις και συντονισμένη δουλειά. Ολα τα άλλα είναι υποσχέσεις και φαντασιώσεις για λαγούς με πετραχήλια!

Φεύγοντας από το εργαστήριο οι συμμετέχοντες θα έχουν βελτιώσει το αισθητικό κομμάτι της δουλειάς τους, θα έχουν στήσει τον *σκελετό* ενός έτοιμου προς χρήση „portfolio“ και έχουν στα χέρια τους μία λίστα με δυνητικούς πελάτες/συνεργάτες, θα έχουν διδαχθεί συγκεκριμένους τρόπους για να δείξουν, προβάλουν, εμπορευτούν τη δουλειά τους. Θα έχουν αποκτήσει επίσης μία άριστη εικόνα της διεθνούς κι ελληνικής σκηνής του κοσμήματος και των δυνατοτήτων που έχουν να κατακτήσουν μία καλή κι επωφελή θέση σε αυτήν.
Το εργαστήριο περιλαμβάνει πολλές πρωτότυπες και δοκιμασμένες ως προς τη επιτυχία τους επαγγελματικές ασκήσεις., αποτέλεσμα γνώσης, εμπειρίας και πειραματισμού τριάντα ετών.

Μετά το πέρας του καθημερινού μαθήματος, έχουμε τη δυνατότητα να ξεκουραστούμε, να πάμε για μπάνιο, να κάνουμε έναν αναζωογονητικό περίπατο, να πιούμε ένα ποτό και να συζητήσουμε με φόντο το παραδοσιακό και πανέμορφο Λεωνίδιο.

Το εργαστήριο ξεκινά την Παρασκευή το πρωί και λήγει νωρίς το απόγευμα της Κυριακής ( (24 ώρες διδασκαλίας). Η πρώτη διανυκτέρευση είναι την Πέμπτη 27 Ιουλίου. Στο Λεωνίδιο έρχεται κανείς είτε με το λεωφορείο (3 φορές την ημέρα) ή με Ι.Χ. Υπάρχει θέση πάρκινγκ.

Οι ομάδες είναι μικρές (έως 6 άτομα). Συνιστούμε την άμεση κράτηση θέσης συμμετοχής.
Η τιμή του εργαστηρίου μαζί με τρεις διανυκτερεύσεις (δίκλινο/κοινόχρηστο μπάνιο/πρωινό) ανέρχεται στα 285,00- ευρώ (συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ). Δίδεται νόμιμη απόδειξη. Η κράτηση γίνεται μόνο με προκαταβολή 100,00 ευρώ. Αν κάποιος ασθενήσει και χάσει το εργαστήριο, μπορεί με την προκαταβολή που έχει καταβάλει να συμμετάσχει σε παρόμοιο εργαστήριο εντός του 2017.

Πληροφορίες και κράτηση θέσης σε: loukiarichards@gmx.de

Η Λουκία Ρίτσαρντς είναι η μοναδική Ελληνίδα που – μέχρι σήμερα – υπήρξε υποψήφια για το βραβείο Χέρμπερτ Χόφμαν της Διεθνούς Εκθεσης Σμουκ στο Μόναχο (2017). Το βραβείο θεωρείται το „Οσκαρ του Κοσμήματος“ και η επιλογή για τη συμμετοχή στην εν λόγω έκθεση αποτελεί σημαντικότατη διεθνή διάκριση. Με πλήθος εκθέσεων (ατομικών-ομαδικών) στην Ελλάδα και στο εξωτερικό στο ενεργητικό της, μέλος του Συλλόγου Υποτρόφων των Ιδρυμάτων Ωνάση και Φουλμπράιτ, έργα της σε μεγάλες διεθνείς συλλογές (όπως του Ιδρύματος Ωνάση στη Νέα Υόρκη, του μουσείου Γκράσι στη Λειψία, τη συλλογή Ρέντελ στο Αμστερνταμ κ.α.π.), εκατοντάδες δημοσιεύματα του ξένου και του ελληνικού Τύπου για το έργο της και ως συν-επιμελήτρια της σειράς „Myths“ και „Initiation 2017“, η Λουκία είναι μία από τους μετρημένους στα δάκτυλα του ενός χεριού επαγγεματίες εικαστικούς εν Ελλάδι που γνωρίζει άριστα και εκ των έσω πρόσωπα και πράγματα της διεθνούς σκηνής του κοσμήματος.

Μαζί με τον σύντροφο της και συνεπιμελητή της σειράς „Myths“ και „Initiation 2017“, Γερμανό γλύπτη Κρίστοφ Τσίγκλερ, οργανώνουν κάθε χρόνο στην Ελλάδα υπερεντατικά εργαστήρια για Ελληνες και ξένους καλλιτέχνες με θέμα το σύγχρονο κόσμημα. Η Λουκία είναι από το 2008 μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, του μόνου κρατικού θεσμού που εγγυάται την πανεπιστημιακή κατάρτιση και την διδακτική επάρκεια των αναγνωρισμένων από αυτό επαγγελματιών καλλιτεχνών.

LINKS:

http://www.loukiarichards.de
http://www.christophziegler.com

http://www.myths2015.de
http://www.initiation2017.com
http://www.zlr-betriebsimperium.tk

 

 

 

 

Interested in POP UP-ing in Athens?

Starting soon: 80 sm to 200 sm exhibition space/showroom available for artists‘ and/or gallery presentations/shows in down town Athens.

Additional services available upon demand: Press room/ guiding/ networking + lobbying/ curatorial support/ translation.

Additional working and living space available upon demand.

For more information, please contact: loukiarichards@gmx.de

Zen.Center.Athens.JPG

 

 

Ελληνικό κόσμημα: Τις πταίει; (Δ‘ Μέρος)

Ας σταθούμε σήμερα στο επίθετο: ελληνικό.

Τί καθιστά το ελληνικό κόσμημα ελληνικό;

Ο προσδιορισμός υποθέτει ή προϋποθέτει μία κρίσιμη μάζα ατόμων/κατασκευαστών/καλλιτεχνών που παράγουν αντικείμενα τέχνης με ειδικά χαρακτηριστικά ορμώμενα από μία κοινή πεποίθηση, προϊστορία, συμβολική γλώσσα και πολιτισμική εμπειρία και πορευόμενα προς την εκπλήρωση ενός κοινού οράματος.

Ποιό μπορεί να είναι αυτό;

Για όποιον παρακολουθεί και γνωρίζει την ελληνική σκηνή του λεγόμενου εικαστικού κοσμήματος, είναι ξεκάθαρο ότι κάτι τέτοιο ούτε υπάρχει ούτε μπορεί να υπάρξει: πρώτον, γιατί λείπει η κρίσιμη μάζα και το κυριότερο:

επειδή απουσιάζει παντελώς η ελληνική παιδεία από το λεγόμενο εικαστικό ελληνικό κόσμημα.

Ελληνική παιδεία σημαίνει ότι ο εικαστικός γνωρίζει ο ελληνικός πολιτισμός δεν είναι μόνον ένα όμορφο μοτίβο με αισθητική και εμπορική απήχηση

– αν υποθέσουμε ότι οι σύγχρονοι δημιουργοί γνωρίζουν να *διαβάζουν* και να εμπνέονται από τα αριστουργήματα των αρχαιολογικών συλλογών, τα οποία και *συνεχίζουν* με τη δική τους προσθήκη πάνω σε μία συζήτηση αιώνων –

αλλά το όμορφο μοτίβο με την αισθητική και εμπορική απήχηση αντανακλά ένα σύνθετο σύστημα μεταφυσικών, πολιτικών, φιλοσοφικών και φυσιοκεντρικών αναφορών και πρακτικών που αποκρυσταλλώθηκε – κατά τη διάρκεια των αιώνων – σε αυτό που ονομάζουμε ελληνικό πνεύμα.

Δεν είναι εύκολο να περιγράψουμε το ελληνικό πνεύμα σε 4 λέξεις.

Ας το επιχειρήσουμε, ωστόσο, παίρνοντας τα βασικά συμπεράσματα μελετητών πολύ πιο καταρτισμένων και σοφών από την γράφουσα:

Η αγάπη για την ελευθερία

Η δημοκρατία

Ο ανθρωπισμός

Η παρρησία

Τα ανωτέρω προϋποθέτουν: τόλμη, συμμετοχή, ισονομία, ορθολογισμό, ισότητα, πάθος, θυσία, συμπόνοια, αρετή, αγώνα, αλήθεια.

Πού, αγαπητοί φίλοι, βλέπετε να δημιουργείται εικαστικό ρεύμα ή κίνημα, διακριτά ελληνικό σε σύγκριση με από ό,τι υπάρχει/γίνεται στο εξωτερικό; Πού να βρει να φυτρώσει η *ελληνικότητα*, όταν το άγονο έδαφος των μικρο-φέουδων της μίας και της άλλης κλίκας και των υπο-πόδιων της, δεν αφήνει τόπο να αναπτυχθεί η στοιχειώδης ανεξαρτησία, η παρρησία, η τόλμη, η κατάργηση της μωρής φιλοδοξίας, η συλλογικότητα;

Για αυτό οι πολλοί μηρυκάζουν τις *έτοιμες εισαγώμενες ιδέες* άλλων και οι μονάδες που επιζητούν να δώσουν τη δική τους απάντηση κι ερμηνεία στον Κόσμο — με οδηγό τα πνευματικά εργαλεία που κληροδότησε στην ανθρωπότητα αυτός ο μεγάλος πολιτισμός — στην Ελλάδα γίνονται αποσυνάγωγοι.

Ωστόσο, δεν χρειάζεται ελληνική καταγωγή για να αντλήσει κανείς γνώση κι αλήθεια από την αστείρευτη πηγή του ελληνικού πνεύματος.

Ελληνες καλούμε τους της παιδείας της ημετέρας μετέχοντες — λέει ο Ισοκράτης.

Επεται η παρουσίαση της ομάδας Initiation/Μύησις 2017 για την Sieraad International Jewellery Art Fair (9-12 Νοεμβρίου, Αμστερνταμ).

 

υ.γ. Είμαι σίγουρη ότι πολλοί αγνοούν την περίφημη φράση του Τρικούπη που τιτλοφορεί τη σειρά αυτή των αναρτήσεων μου με θέμα το εν Ελλάδι σύγχρονο κόσμημα. Ιδού:

https://gnomikologos.blogspot.gr/2011/06/blog-post.html

 

Ελληνικό κόσμημα: Τίς πταίει; (Μέρος Γ)

Ενα σημαντικό πρόβλημα που φυσικά δεν χαρακτηρίζει μόνο τον χώρο του ελληνικού κοσμήματος, γίνεται όμως οξύτερο στην Ελλάδα – χώρα μκρή και με *ρηχή* αγορά, όπου *ρηχός* στα οικονομικά σημαίνει όχι μεγάλες δυνατότητες ανάπτυξης λόγω περιορισμένης αγοραστικής δύναμης και έλλειψης καινοτομίας ικανής να προσελκύσει νέους αγοραστές – είναι το γεγονός ότι ο *κύκλος του εικαστικού κοσμήματος* είναι ένα *κλειστό κύκλωμα που αυτοτροφοδοτείται και αυτοαναιρείται*.

Με αυτό δεν εκφράζω μία αξιολογική κρίση πάνω στην ποιότητα των έργων ή στις πρακτικές προβολής κι έκθεσης τους, παρά κάνω την αυτονόητη για όποιον έχει επισκεφτεί εκθέσεις συγχρονου κοσμήματος σε μεγάλες διοργανώσεις του εξωτερικού διαπίστωση: ο κύκλος των ενδιαφερόμενων – δημιουργών, πελατών, κριτικών/επιμελητων/θεσμών – στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά μικρός (και καχεκτικός).

Και το κυριότερο (ή το χειρότερο): Δεν επαρκεί για να θρέψει όλα αυτά τα στόματα που επιθυμούν να βιοποριστούν από το επάγγελμα αυτό (αν υποτεθεί για λόγους απλοποίησης του συλλογισμού ότι όλοι όσοι συμμετέχουν σε αυτό τον κύκλο έχουν το ίδιο υψηλό επίπεδο και ελκυστικότητα για τους δυνητικούς αγοραστές).

Για αυτό τον λόγο – υποτίθεται – ότι είναι επιτακτική η ανάγκη να ανοίξει ο κύκλος αυτός και προς το εξωτερικό.

Επιτρέψτε μου να εκφράσω στα αγγλικά τη δυσπιστία μου:

It ‚ s easier said than done / Είναι πιο εύκολο, πιο ανώδυνο να πει κανείς ας ανοίξουμε τον κύκλο, παρά να το κάνει.

Γιατί; Γιατί η ελληνική αγορά και αισθητική, για λόγους που δεν είναι του παρόντος, δεν έχει μεγάλη σχέση με τις αγορές και την αισθητική του εξωτερικού που κι αυτή είναι διαφορετική στις χώρες του Βορρά από αυτές του Νότου – για πολιτισμικούς, θρησκευτικούς, κοινωνικούς λόγους – και διαφορετική στην Αγγλία από ό,τι στη Γερμανία κλπ.

Ωστόσο παρουσιάζει κάποια κοινά χαρακτηριστικά που – κατά τη γνώμη μου – απουσιάζουν en masse από την αντίστοιχη αγορά της Ελλάδας.

Θα το πω με μία αλληγορία.

Με κόπο κι εκπαίδευση, μπορώ να ανοίξω ως Ελληνας στην Ελλάδα ένα εστιατόριο με σούσι και να προσφέρω υψηλές υπηρεσίες σε πελάτες που επιθυμούν να μάθουν την υψηλής γεύσης και αισθητικής εξωτική κουζίνα που όμως πόρρω απέχει από την παραδοσιακή μας (γευστικότατη) φασολάδα ή τα γεμιστά, με τα οποία έχω μεγαλώσει.

Ομως, για να γίνω διάσημος σεφ και να συρρέουν από όλο το κόσμο για να γευτούν το σούσι μου στην Αθήνα, δεν αρκεί να μαγειρεύω τέλεια ιαπωνικά εδέσματα. Πρέπει να είμαι όχι απλώς άριστος τεχνικά, αλλα και καινοτόμος – νοηματικά, αισθητικά κι αισθησιακά – ως σεφ. Οι *πιστοί* του περίφημου σεφ Νόμπου Ματσουχίσα τον ακολουθούν και στο Τόκυο και στο Παρίσι και στο Μπεβερλυ Χίλς και στην Αθήνα.

Το ίδιο συμβαίνει και με το ελληνικό σύγχρονο κόσμημα. Ενα Ελληνας καλλιτέχνης που αγωνίζεται σε επίπεδο διεθνούς καινοτομίας θα βρει λόγω της απόδοσης του τις πόρτες ανοικτές.

Από την άλλη, πάρα πολλοί Ελληνες σχεδιαστές/καλλιτέχνες/δημιουργοί είναι καλοί, άριστοι, εξαιρετικοί, όμως δυστυχώς – το τονίζω το δυστυχώς – αυτό δεν φτανει, γιατί δεν είναι – στην πλειοψηφία τους – καινότομοι. Καινοτόμος σημαίνει να μας πεις κάτι που δεν έχει ξαναειπωθεί, όχι να μας δείξεις ότι κι εσύ ξερεις να το κάνεις άριστα όπως ο πρώτος που διατύπωσε αυτή την θέση/μορφή/ιδέα. Μπράβο σου για αυτό: για την τεχνική σου κατάρτιση, για την ενημέρωση σου, για τον ενθουσιασμό σου. Ομως αυτό δεν αρκει να σε χρίσει καλλιτέχνη. Γιατί ο καλλιτεχνης έχει πάντα τη δική του υπογραφή.

Αριστα καταρτισμένοι σεφ σούσι δεν τραβούν κόσμο να έρθει στην Αθηνα ειδικά για αυτούς. Ελκύουν ίσως τους φίλους, τους συγγενείς και μερικούς σχετικούς με τον χώρο τουρίστες που θα έρθουν άπαξ για τον ήλιο, την θάλασσα, τα αρχαία, άντε και το σούσι της αθηναϊκής γειτονιάς, το οποίο όμως δεν θα το θεωρήσουν δα και *Μέκκα του σούσι*, ώστε κάθε χρόνο να έρχονται για προσκύνημα. Οι μεγαλες διοργανωσεις καινοτομίας αποτελούν πόλο έλξης διεθνώς. Οι επισκέπτες κάνουν *χατζ* κάθε χρόνο.

Το πως την αδυναμία τους αυτή, οι Ελληνες δημιουργοί μπορούν να την μετατρέψουν σε δύναμη και δυνατότητα, είναι μία άλλη ιστορία. Κανείς όμως δεν προχώρησε στη δουλειά του πετροβολώντας κάθε καλοπροαίρετη και γόνιμη κριτική – και σίγουρα με αυτό τον τρόπο δεν προσέλκυσε ούτε έναν δυνητικά ενδιαφερόμενο παραπάνω. Αντιθετα, έβρασε στο ζουμί του.