OPEN CALL-MUNICH JEWLERY WEEK 2018

EN/GR In the following link you may find the OPEN CALL for the Athens Artist In Residence/Workshops and the group show „Initiation 2018-Kallichoron“ at Munich Jewellery Week 2018.

The application deadline is 15 October 2017.

https://myths2015munich.wordpress.com/2017/09/10/open-call-initiation-2018-kallichoron-athens-artist-in-residence-munich-jewellery-week-2018/

Any questions? Please contact: loukiarichards@gmx.de

……………………

Η διαδικασία επιλογής των μελών της ομάδας „Μύησις 2018-Καλλίχορον“ έχει ξεκινήσει και η προθεσμία αποστολής των αιτήσεων είναι η 15η Οκτωβρίου 2017.

Η Εβδομάδα Κοσμήματος του Μονάχου είναι ο αρχαιότερος και σημαντικότερος θεσμός για το σύγχρονο κόσμημα διεθνώς. Η έκθεση „Μύησις 2018-Καλλίχορον“ είναι η τέταρτη που επιμελούμαστε για την Εβδομάδα Κοσμήματος του Μονάχου.

Το κείμενο της προκήρυξης θα το βρείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://myths2015munich.wordpress.com/2017/09/10/open-call-initiation-2018-kallichoron-athens-artist-in-residence-munich-jewellery-week-2018/

Για πληροφορίες/ερωτήσεις, απευθυνθείτε σε loukiarichards@gmx.de

 

Advertisements

Embroidery is the new „black“/Το κέντημα είναι το *γκλάμορ* της επόμενης δεκαετίας

EN/GR „OXI!/NO!“. Loukia Richards, 2010. Embroidery of 18th and 19th century Greek traditional motifs on old Greek flag. Credit: Studio Kominis Athens.

„By 2030 3D printing will overtake conventional manufacturing in the fashion industry making exquisite embroidery and hand-crafted pieces the ultimate luxury“.

This is a statement by fashion’s „Bible“ Vogue (British, June 2016).

Professional survival in an industry becoming increasingly high-teched should be added to the advantages of studying textile techniques and „languages“. The intellectual pleasure of deciphering the „esperanto“ of  textile motifs, the aesthetic enrichment of discovering sophisticated form and color arrangements and the serenity deriving from the meditative repetition of needle-strokes are among other well known advantages.

According to various reports published in the same magazine in the first half 2016, mixing craft techniques is the new trend both in fashion and art nowadays. The reason of the crafts dominance is among other things the (human) need to live/appear/act more „cosy“ or tender

 

We have designed a series of textile workshops for foreign designers who would like to extend their techniques and concepts, as well as find inspiration and meaning  in the long textile tradition of Greece ad meet/learn from masters/mistresses in the field.

You may find more information here: http://www.leaveyourcrisis.com

Do not hesitate to e-mail us your questions and requests!


„Μέχρι το έτος 2030 η τρισδιάστατη εκτύπωση θα έχει εκτοπίσει τον παραδοσιακό τρόπο κατασκευής ρούχων κι αξεσουάρ στη βιομηχανία της μόδας και τα κομμάτια εκείνα που είναι φτιγμένα στο χέρι με παραδοσιακές τεχνικές θα αποτελούν πλέον το άκρον άωτον της πολυτέλειας.“

Αυτα γράφει η *Βίβλος της Μόδας* η βρετανική Vogue στο τεύχος του Ιουνίου.

Η επαγγελματική επιβίωση μέσω υψηλού επιπέδου crafs, θα προστεθεί στα πλεονεκτήματα που αυτά δίνουν σε όποιον/α τα κατέχει. Μερικά από αυτά είναι η πνευματική απόλαυση να *διαβάζει* κανείς την *εσπεράντο* των μοτίβων του υφάσματος, ο εμπλουτισμός της αισθητικής του όταν ανακαλύπτει κανείς *σοφιστικέ* κι ασυνήθιστους συνδυασμούς φόρμας και χρώματος, αλλά και η ηρεμία που χαρίζει η διαλογιστική επανάληψη της βελονιάς πάνω στον καμβά.

Σύμφωνα με άρθρα που δημοσιεύτηκαν στο ίδιο περιοδικό το πρώτο εξάμηνο του 2016, η ανάμιξη των τεχνικών crafs, είναι η νέα τάση τόσο στη μόδα όσο και στην τέχνη. Ο λόγος που τα crafs επανέρχονται δριμύτερα στην αγορά — και με νέα μορφή — είναι, μεταξύ άλλων, η ανάγκη να ζει/φαίνεται/δρα κανείς πιο *τρυφερά* και λιγότερο *δήθεν*. Ξεχάστε την γκλαμουριά τα επόμενα χρόνια, αν θέλετε να είστε *ιν* και πιάστε μία τσουγκράνα, καθώς η γιορτη της σοδειάς στην ταράτσα του κτιρίου σας (urban gardening) θα αντικαταστήσει το *κόκτεϊλ* πάρτυ!

 

Βέβαια στην Ελλάδα, όπου όλα γίνονται με καθυστέρηση 5 έως 10 χρόνων, τα παρωχημένα και η *χωριατο-γκλαμουριά* που βλέπουμε τόσο στις εφαρμοσμένες όσο και τις καλές τέχνες θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να διεκδικούν τον τίτλο της *ελληνικής πρωτοπορίας* (γέλια). Ποιός όμως καλος ντηζάινερ ή καλλιτέχνης χρειάζεται την ελληνική αγορά για να επιβιώσει, όταν — σύμφωνα με τις προβλέψεις του ίδιου περιοδικού — μέχρι το 2030 το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού θα απασχολείται μέσω τηλε-εργασίας, όπερ μεθερμηνευόμενον: παράγεις στο Α μέρος, πουλάς παντού.

Τεχνικές, γλώσσα των συμβόλων, σύγχρονη textile art, τεχνικές κεντηματος/ υφαντικής/mixed media, αλλά και τι κάνει κανείς με όλα αυτά επαγγελματικά σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό διεθνες περιβάλλον, πώς και πού; είναι η ύλη των εργαστηρίων μας το καλοκαίρι 2017. Υπάρχουν λίγες θέσεις κι ημερομηνίες διαθέσιμες για ατομικές συναντήσεις ή ομαδικά εργαστήρια.

Για πληροφορίες, επικοινωνήστε μαζί μας: loukiarichards@gmx.de

 

flagge01.jpg

 

 

Ex votos: Now and Then

ΕΝ/ΕΛΛ Ancient Greek ex-votos to please the deity and ask for a favor (left) and contemporary Greek ex-votos to thank God and ask for a favor (right). The persons depicted in the first series are 6th century BC ceramic makers of Corinth offering sacrifice to their city patron Poseidon, while the modern ex-votos refer to an eventual ailment the worshipper prays to deity to cure or has been already cured and the tablet serves as a „thank you note“.

More on the complexity and continuity of Greek art and culture during our curated/100% customized „thematic worshop & Greece trip“ programmes for tiny groups in English or German:

http://www.leaveyourcrisis.com


Τα σημεία επαφής μεταξυ της αρχαίας και σύγχρονης Ελλάδας αναδεκνύουμε και παραδίδουμε προς επεξεργασία στην φαντασία των συμμετεχόντων στα εργαστηρια μας με θεμα „Κόσμημα“ το προσεχές καλοκαίρι στην Ελλάδα.

Για τους ενδιαφερόμενους να συμμετάσχουν στη διεθνή έκθεση κοσμήματος Σιεράντ με την ομάδα μας, αλλά φοβούνται ότι οι δυνάμεις και οι γνώσεις τους δεν το επιτρέπουν, τα εργαστήρια είναι ένας είδος προετοιμασίας και προεπιλογής για την ομάδα *Ατελιέ Μύθοι* που δίνει τη δυνατότητα σε 4 νέους δημιουργούς ή όχι ιδιαίτερα έμπειρους σχεδιαστές να πειραματιστούν με πραγματικούς όρους διεθνους έκθεσης κι ενδεχομένως να συμμετάσχουν σε αυτήν.

Για τους όρους συμμετοχής παρακαλώ γράψτε σε loukiarichards@gmx.de

 

SnapShot 2016-05-24 um 13.09.04

Cosmos united

EN/GR During August – October 2013 I had a solo exhibition at the Umweltbundesamt (Federal Agency for the Environment) in Dessau, Germany. The Umweltbundesamt is the science and research department of the Federal Ministry of the Enviroment.

It was a great honor for me to present the traditional „Weltanschaung“ of my culture depicted in my embroideries and „koureloudes“ (rugs) made of trash.

For two months visitors and employees faced the old Greek flag I embroidered hanging at the Umweltbundesamt lobby.

I documented and sketched the motifs on paper at the Greek Collection treasury of Τhe Τextile Museum in Washington DC. A scholarship by the Fulbright Foundation made this research possible. I am grateful for this opportunity and challenge. I embroidered the traditional 17th and 18th century motifs between 2009-2010. The title of the work is No! OXI!

To understand Greeks you have to take into account that they uttered many „No s“ during their long history – against all odds. Or as the poet says:

„For some people the day comes
when they have to declare the great Yes
or the great No (…)“

http://cavafy.com/poems/content.asp?id=1&cat=1

Greek embroidery reflects the notion of the „united cosmos“; a world where gods, men, animals and plants are part of  bigger „One“ and cannot exist without each other.

We need to consider this message today.

The workshops we offer in Athens and Leonidio treat textile as an element of life, while mythology is updated to talk address present day dilemmas.

More on our workshops here: http://www.leaveyourcrisis.com

LINKS:

https://www.umweltbundesamt.de/muellsafari-auf-schienen-zyklus

http://www.loukiarichards.de

http://www.myths2015.de

———————————————

Η ατομική μου έκθεση στην Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος στο Ντέσαου διήρκεσε από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο του 2013. Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος είναι ο επιστημονικός βραχίονας του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Περιβάλλοντος.

Ηταν μεγάλη τιμή για μένα, μία Ελληνίδα εικαστικό, να παρουσιάσω την παραδοσιακή κοσμοθεώρηση της πατρίδας μου όπως την μεταφέρουν χωρίς λέξεις τόσο τα κεντήματα όσο και οι κουρελούδες μου, έργα δηλαδή που παρουσίασα.

Επί δύο μήνες οι επισκεπτες και το προσωπικό της Υπηρεσίας έβλεπαν με τη είσοδο τους στο λόμπυ του εντυπωσιακού, βιοκλιματικού κτιρίου τη σημαία που κέντησα με παραδοσιακά μοτίβα του 17ου και 18ου αιώνα. Τα συνέλεξα και τα σχεδίασα πρωτα σε χαρτί κατά το διάστημα της έρευνας μου στην Ελληνική Συλλογή του Τhe Τextile Museum της Ουάσινγκτον. Την έρευνα αυτή πραγματοποίησα χάρη σε μία υποτροφία του Ιδρύματος Φουλμπράιτ, για την οποία είμαι ευγνώμων.

Τα μοτίβα του ελληνικού κεντήματος αντανακλούν την πεποίθηση ότι ο κόσμος είναι ενιαίος: θεοί, άνθρωποι, ζώα και φυτά είναι μέρος ενός συνόλου και κανένας δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον άλλο. Το μήνυμα είναι εξαιρετικά επίκαιρο και χαίρομαι που είχα την ευκαιρία να το διατυπώσω μέσα από τη δουλειά μου και να το παρουσιάσω στο πιο κατάλληλο μέρος για αυτο τον σκοπό.

Ο τίτλος του έργου είναι ΟΧΙ!

Δεν ειναι ασύνηθες το ΟΧΙ στην μακρά ελληνική ιστορία ή όπως ο ποιητής λέει:

„Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε.“

http://www.kavafis.gr/poems/content.asp?id=151&cat=1

Αν απορείτε πως ένα ομοσπονδιακό γερμανικό υπουργείο εδωσε βήμα σε μία Ελληνίδα, στη σημαία και στις κουρελουδες της, θα σας πω το εξής που είναι η αρχή μου σε όλα τα πρότζεκτς  — είτε είναι ατομικές μου εκθέσεις είτε εκθέσεις τρίτων που επμελούμαι:

Αν έχεις κάτι να πεις και τα επιχειρήματα να στηρίξεις το μήνυμα σου, καθώς και την φιλοπονία που για να πραγματοποιήσεις το όραμα σου, πείθεις τους άλλους να σου δώσουν βήμα.

Στα εργαστήρια του καλοκαιριού 2017, θα ασχοληθούμε με το ύφασμα όχι απλώς ως μέσο, αλλά ως τμήμα της ζωής. Θα μιλήσουμε επίσης για τον χώρο της τέχνης στο εξωτερικό και τις δυνατότητες να εκθέσει κανείς το έργο του.

Για περισσότερες πληροφορίες/κρατήσεις ή για να μπείτε στη λίστα με τις ενημερώσεις μας, παρακαλώ γράψτε σε loukiarichards@gmx.de

 

SnapShot 2016-05-17 um 22.34.33

Leave your crisis in Greece (Deutsch)

 

Photo: Zwei Zitronenbäume in Leonidio. Credit: Christoph Ziegler.

Unsere webseite ist online: http://www.leaveyourcrisis.com

_MG_2415

 

Griechenland – Krisenland. Schauplatz der Antike und der Mythen, Wiege der Demokratie, Land der Philosophen und Künstler. Heute Synonym für das wirtschaftliche und politische Scheitern in Europa. Trotz der Tatsache – um mit dem Mythos der Odyssee zu sprechen – dass Griechenland zwischen Skylla und Charybdis navigiert, entdecken gerade jetzt viele Künstler/innen und Kulturschaffende die faszinierende und kontrastreiche Kultur und die inspirierende Vitalität des Landes.

Unsere Workshop- und Reiseangebote in Athen und auf der Peloponnes verbinden einen intensiven Einblick in die griechische Kultur mit der individuellen Schulung und Beratung in der kreativen Arbeit.

„Leave Your Crisis in Greece“ heisst für die Teilnehmenden in erster Linie: Eindrücke sammeln, Experimentieren und neue Perspektiven und Techniken für die eigene Arbeit erschliessen. Und bedeutet zugleich, Krisen und Konflikte anzusprechen, die den persönlichen künstlerischen Schaffensprozess behindern.

Unser Programm für 2016 richtet sich an Künstler/innen, Designer/innen, Fotograf/innen und Kunst-Liebende, die neben der Entwicklung ihrer künstlerischen Projekte einen Einblick in die griechische Kultur und Lebensphilosophie – und deren Umgang mit der wirtschaftlichen und politischen Krise – gewinnen wollen. Ein wichtiger Teil diese Kultur ist Reden, Teilen, Diskutieren und sich für die eigenen Ziele „streitbar“ machen.

 

 

„The Social Peeper“: Ein DIY Produkt von ZLR Betriebsimperium/Ενα νέο προϊόν DIY των ZLR Betriebsimperium

DE/GR

Der Social Peeper zielt auf eine spielerische Nutzung des sozialen Raumes. Er fördert das persönliche Entdecken neuer Perspektiven und Blickwinkel im städtischen Alltag. Mit dem Social Peeper wird die urbane Umwelt anders wahrgenommen: einerseits wird der Benutzer des Social Peepers zum Beobachter, andererseits wird er selbst zum Beobachteten (Peep back).

Der Social Peeper richtet das Augenmerk auf den Benutzer. Als Gegenpol zu einer technischen Innovation wie den Google Glasses, deren Benutzung den öffentlichen Raum durch Medialisierung und Virtualisierung aufzulösen versucht, stärkt der Social Peeper den subjektiven und analogen Blick auf den Stadtraum, der ausschliesslich in diesem Moment, im Hier und Jetzt erlebt werden kann. „Social Peeping“ wird damit zur persönlichen, kreativen Handlung in der Öffentlichkeit.

Der Social Peeper ist ein DIY-Gegenstand, der ohne technischen Aufwand aus einfachen Haushaltsartikeln angefertigt werden kann.  Er ist kein fertiges Design-Produkt, sondern die materialisierte Idee der Beobachtung und Begegnung, die jede/r auf seine Weise weiterentwickeln kann, um die Stadt neu zu entdecken.

Konzept und Design des Social Peepers orientieren sich an der Figur des Neo-Flaneurs, für den sich der gegenwärtige urbane Raum als gestaltbarer sozialer Kosmos erschliesst.

Do It Yourself, liebe LeserInnen und entdeckt auf spielerische Weise euren sozialen Raum!
——————————————————————-
Ο Social Peeper είναι ένα προϊόν που μπορεί ο καταναλωτής να το φτιάξει μόνος του από ρολά κουζίνας, υπόλοιπα λάστιχου ποδηλάτου και νήματα και να το χρησιμοποιήσει αμέσως.
Οχι δεν θελουμε να το πουλήσουμε: είναι μία ιδεα για να την πάρετε και να αρχίσετε να παίζετε!
Εκατοντάδες πρότζεκτ στο ίδιο μήκος κύματος πραγματοποιούνται αυτή τη στγμή στην Γερμανία.

Καταναλωτής και φτιάρτο μόνος σου (Ντου ιτ γιουσέλφ) δεν είναι εννοιες ασύμβατες; θα αναρωτηθεί όποιος αγνοεί τη σαρωτική επέλαση του σόσιαλ ντηζάιν στην γερμανική κι αμερικάνικη σκηνή των επιστημονικών και καλλιτεχνικών εφαρμογών.

Οχι, βέβαια! Προϋποθέτει όμως αναθεώρηση των συμβατικών τρόπων χρηματοδότησης, αλλά και του μάρκετινγκ.
Για το σόσιαλ ντηζάιν και τις εφαρμογές του — ως πρακτικές διεύρυνσης των δυνατοτήτων και του πεδιου δράσης των σύγχρονων ντηζάινερς — θα μιλήσουμε αναλυτικά στα προσεχή μας εργαστηρια στην Ελλάδα.

Ο Social Peeper είναι εμπνευσμένος από την εννοια του (νεο) φλανέρ (όρα Βάλτερ Μπένιαμιν) κι επιχειρεί να επανακακτήσει την αναλογική, την μη εικονική ματιά του ανθρώπου στον χώρο.
Είναι ενα εργαλείο έξαψης της φαντασίας, της παρατηρητικότητας και της περιέργειας εντός του αστικού χώρου ή η υλοποίηση με απλά μεσα (που έχει ο καθείς στο σπίτι του) της ίδιας της ιδέας της αυθόρμητης συνάντησης και της παρατήρησης.

Περίεργα πράγματα, θα πείτε. Μα πού είναι το κέρδος;
Αυτά λέμε εδω και καιρό: το κέρδος στους χρόνους μας προύποθέτει ολική αλλαγή της προοπτικής από την οποία βλέπουμε τα πράγματα. Οσοι δεν μπορούν να το δουν αυτή τη στιγμή, θα το δουν με πιο δραματικο τρόπο στη συνέχεια.

AIR @ Tsikaliotis Mansion, Leonidio/Arcadia, 2010 — Πύργος Τσικαλιώτη, Λεωνίδιο Αρκαδίας, 2010

EN/GR
Artist in Residence Kallirroe Katsafana works in the Tsikaliotis Mansion, Leonidio — August 2010.

Η εικαστικός Καλλιρρόη Κατσαφάνα από την Σπάρτη επί τω έργω: τη μία από τις δυο Τσακωνοπούλες/γλυπτά.
Πύργος του Τσικαλιώτη, Πρόγραμμα Artist in Residence.
Ιδέα, επιμέλεια, υλοποίηση: Λουκία Ρίτσαρντς

Στο απόσπασμα της επιστολής που ακολουθεί, λόγω περιορισμένου χώρου, δεν αναφέρονται πολλά ονόματα πολύτιμων συνεργατών, εθελοντών, χορηγών. Δεν τους ξεχνάμε, δεν τους παραλείπουμε, δεν τους αγνοούμε.
Χωρίς την υποστήριξη των Λενιδωτών, η ιδέα αυτή θα είχε παραμείνει άκαρπη.

(…) „Σημαντική ήταν η συμβολή του Τύπου στη δημοσιοποίηση του project στην ευρύτερη περιφέρεια και πανελλαδικά — καθώς είχαμε, μεταξύ άλλων, αρκετούς επισκέπτες από την Τρίπολη, την Σπάρτη, την Αθήνα που ήρθαν στο Λεωνίδιο ειδικά για το σκοπό αυτό. Έγκριτα ΜΜΕ όπως το Αθηνόραμα, ο ΣΚΑΙ, η ΝΕΤ, η Athens Voice, η Καθημερινή, το leonidio.blogspot αφιέρωσαν πολύ χώρο και χρόνο στο πρόγραμμα φιλοξενίας.

Συνολικά, πραγματοποιήθηκαν τρία δωρεάν εργαστήρια για παιδιά και μεγάλους και επτά ομιλίες/διαλέξεις για εφήβους κι ενήλικες, με πάρα πολύ ικανοποιητική προσέλευση ενός λίαν ενεργού κοινού.
Θεωρώ πολύ ελπιδοφόρο το γεγονός ότι φέτος πολλά από τα παιδιά του Λεωνιδίου στην ερώτηση: “Τί θέλεις να γίνεις, όταν μεγαλώσεις“, απαντούν “Ζωγράφος“.

Ο τόπος μας διαθέτει μία σπάνια ομορφιά και μία ιδιαίτερη αισθητική κληρονομιά.
Οφείλουμε να την προφυλάξουμε όχι μόνον για να τιμήσουμε τους προγόνους που την παρέδωσαν σε εμάς, αλλά και προς χάριν του μέλλοντος μας: της ποιότητας ζωής μας, αλλά και των οικονομικών μας προοπτικών ως τόπος προσέλκυσης εκλεκτών επισκεπτών και δημιουργίας καινοτόμων πνευματικών κι αισθητικών προτάσεων.

Θεωρώ πολύ σημαντικό ότι πραγματοποιήσαμε την εκδήλωση με εξαιρετικά χαμηλό budget — για τα αντίστοιχα δεδομένα — χάρη στη χορηγία του καφέ Dimello που εξασφάλισε ο ίδιος ο δήμαρχος κ. Δ. Τσιγκούνης, αλλά και χάρη στην αρωγή τοπικών επιχειρηματιών.
Δεν επιβαρύναμε τον Δήμο. Αυτό θεωρώ επίτευγμα κι αισθάνομαι πολύ υπερήφανη για αυτό.

Είμαι πανευτυχής που εμπνεύσαμε τους εθελοντές και ανοίξαμε τον Πύργο Τσικαλιώτη — αφού τον απαλλάξαμε από ξένες προς το πνεύμα και την ιστορία του προσθήκες διακοσμητικών στοιχείων που είχαν συσσωρεύσει εκεί τα χρόνια ή η άγνοια — και τον παραδώσαμε στο κοινό: τους δημότες, στους οποίους ανήκει, και τους επισκέπτες.
Εύχομαι ολόψυχα ο Πύργος Τσικαλιώτη να καταστεί σύντομα μουσείο της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Τσακωνιάς και να φιλοξενήσει περισσότερους ερευνητές ή καλλιτέχνες.
Είναι ελπιδοφόρο ότι φέτος το καλοκαίρι πανεπιστημιακοί από τις ΗΠΑ αλλά και τη Ρωσία εξέφρασαν το ενδιαφέρον τους να συνεργαστούν με τον Δήμο Λεωνιδίου σε νέα προγράμματα φιλοξενίας.

Τέλος κλείνοντας, ευχαριστώ θερμά τον δήμαρχο του Λεωνιδίου κ. Δ. Τσιγκούνη, το δημοτικό συμβούλιο, τους χορηγούς της εκδήλωσης, τον προϊστάμενο του Δήμου Λεωνιδίου και πρόεδρο του Αρχείου Τσακωνιάς κ. Κώστα Τροχάνη, τον δημοτικό υπάλληλο κ. Μανώλη Ρεντούλη, τον ιστοριοδίφη κ. Παναγιώτη Πιτσελά για την έμπρακτη υποστήριξη και τις πολύτιμες παρατηρήσεις και συμβουλές τους σχετικά με το πρόγραμμα.

Εύχομαι του χρόνου εις ανώτερα!

Λουκία Ρίτσαρντς, Αύγουστος 2010“

Αυτά έγραφα τότε στην επιστολή αποτίμησης του πρώτου δημοτικού προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών στην Ελλάδα, η οποία δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Δήμου Λεωνιδίου.
Δεν υπήρξε δεύτερο πρόγραμμα τον επόμενο χρόνο.Τους λόγους οι Λενιδιώτες τους γνωρίζουν καλυτερα από μένα.
Εύχομαι ο νέος δήμαρχος Χαράλαμπος Λυσίκατος να αξιοποιήσει την εμπειρία που αποκομίσαμε τότε.